کاش دیروز تهران بودم و از جماعتی که در راهپیمائی شرکت کرده بودند می پرسیدم از انقلاب ۵۷ و آرمان های آن موقع تان چه چیزی بر جای مانده است و آیا بعداز گذشت ۳۰ سال به آرمان ها و آرزوهایتان رسیده اید اصلا چه خواسته هایی داشتید و برای چه انقلاب کردید برای آزادی برابری استقلال .......   آزادی از چی برابری با کدام معنا استقلال از چی و... دلم میخواست می بودم و می پرسیدم شما که تمام تحولات و انتظارات تان را به تغییر رژیم سیاسی آن دوران گره زده بودید آیا به آنچه در ذهن داشتید رسیدید و آیا آمالتان شرایط امروز ایران بود دلم میخواست از جماعت ۲۲ بهمنی نظرشان را در مورد رد صلاحیت که نه قلع و قمع های انتخاباتی و تعریف انتخابات آزاد بپرسم یا نه شاید بهتر می بود از وضعیت معاش و مشکلات اقتصادی ایرانیان می پرسیدم. از زهرا کاظمی زهرا بنی یعقوب ابراهیم لطف اللهی اکبر محمدی و فیض مهدوی و می پرسیدم که این اسامی را شنیده اند و می دانند الان صاحبان این اسامی کجایند می دانند یعقوب مهرنهاد  کیست و چرا به اعدام محکوم شده و...... شاید هم بهتر می بود می پرسیدم که چرا اینقدر کمند و بقیه مردم انقلابی آن روز ها کجایند و چرا اطراف شان فقط بچه مدرسه ایها به چشم میخورند و ... 

و.....

و.....

آمده بودم که از انتخابات پیش رو بنویسم و بگویم در انتخابات قبلی که برای اولین بار در عمرم پای صندوق رفتم اشتباه کردم ترسیدم از روی کار آمدن یک فاشیست و به زعم خودم خواستم همراه با خیلی های دیگر جلوی فاجعه را بگیرم. آمده بودم بنویسم که ماترسیدیم و رای دادیم مگر نه این است که در ایران مردم از ترس رای میدهند نه از عشق و.... اما این خبر چنان شوکه ام کرد که قدرت نوشتن ام سلب شد. احمد بورقانی جزو معدود سیاستمداران ایرانی بود که می شد به احترامش به پا خواست و چه زیبا و به حق نوشت آن استاد بزرگوار که  ما روزنامه نگاران دوم خرداد فراموشمان نشود کاری که احمد بورقانی و عیسی سحرخیز کردند در ابتدای وزارت دکترمهاجرانی و در آغاز دولت آقای خاتمی، بازگرداندن روح به رسانه ها بود.

 

ماهنامه زنان لغو امتیاز شد ( مهم ترین ماهنامه زنان ايران هم به تاریخ پیوست)

۱۰ بهمن روز اعلام حمایت وبلاگ نویسان ایران از دانشجویان در بند ( تا آزادی همه دربندیان)

ابراهیم لطف اللهی، دانشجوی سنندجی، در بازداشتگاه کشته شد ( مرگ های مشکوک در زندان های ايران ادامه دارد:الان در ایران دهه چنده؟!)

عاشورای امسال روز شرمندگی بود ( تو چه می دانی شام غریبان چیست اگر شام غریبانه خانه ابراهیم را ندانی؟ خانه زهرا را ندانی؟یا اصلا قصه را ندانی؟)

من از این نظم متنفرم و غزه در تاریکی غرق خواهد شد ...(جمهوری اسلامی مقصر است یا ما واقعا طرفدار اسراييل هستیم که صدایمان هم در نمی آید؟!)